OFFLE
The Open Full-Form Lexicon of English
Search OFFLE   advanced
Word:

Syllable Dictionary

back to index

abcdefghijklmnopqrstuvwxyz
WordSyllables
equalization (noun) equal·i·za·tion
equalize (verb) equal·ize
equalizer (noun) equal·iz·er
equally (adverb) equal·ly
equanimity (noun) equa·nim·i·ty
equanimous (adjective) e·quan·i·mous
equant (adjective) e·quant
equatable (adjective) e·quat·a·ble
equate (verb) equate
equation (noun) equa·tion
equational (adjective) equa·tion·al
equationally (adverb) equa·tion·al·ly
equative (adjective) eq·ua·tive
equatively (adverb) eq·ua·tive·ly
equator (noun) equa·tor
equatorial (adjective) equa·to·ri·al
equatorially (adverb) e·qua·to·ri·al·ly
equatorward (adverb) equa·tor·ward
equatorward (adjective) equa·tor·ward
equerry (noun) equer·ry
equestrian (adjective) eques·tri·an
equestrian (noun) equestrian
equestrianism (noun) e·ques·tri·an·ism
equestrienne (noun) eques·tri·enne
equiangular (adjective) equi·an·gu·lar
equicaloric (adjective) equi·ca·lor·ic
equid (noun) equid
equidistance (noun) e·qui·dis·tance
equidistant (adjective) equi·dis·tant
equidistantly (adverb) equi·dis·tant·ly
equifinal (adjective) e·qui·fi·nal
equifinality (noun) e·qui·fi·nal·i·ty
equifinally (adverb) e·qui·fi·nal·ly
equilateral (adjective) equi·lat·er·al
equilibrant (noun) equil·i·brant
equilibrate (verb) equil·i·brate
equilibration (noun) equil·i·bra·tion
equilibrator (noun) equil·i·bra·tor
equilibratory (adjective) equil·i·bra·to·ry
equilibrial (adjective) e·qui·lib·ri·al
equilibrist (noun) equi·li·brist
equilibristic (adjective) equil·i·bris·tic
equilibrium (noun) equi·lib·ri·um
equimolar (adjective) equi·mo·lar
equine (adjective) equine
equine (noun) equine
equinely (adverb) equine·ly
equinoctial (adjective) equi·noc·tial
equinoctial (noun) equinoctial
equinox (noun) equi·nox
equip (verb) equip
equipage (noun) eq·ui·page
equipartition (noun) e·qui·par·ti·tion
equipartitioned (adjective) e·qui·par·ti·tioned
equipment (noun) equip·ment
equipoise (noun) equi·poise
equipoise (verb) equipoise
equipollence (noun) equi·pol·lence
equipollency (noun) e·qui·pol·len·cy
equipollent (adjective) equi·pol·lent
equipollent (noun) equipollent
equipollently (adverb) equi·pol·lent·ly
equiponderant (adjective) equi·pon·der·ant
equipotent (adjective) e·qui·po·tent
equipotential (adjective) equi·po·ten·tial
equipotential (noun) e·qui·po·ten·tial
equipper (noun) e·quip·per
equiprobability (noun) e·qui·prob·a·bil·i·ty
equiprobable (adjective) equi·prob·a·ble
equisetum (noun) eq·ui·se·tum
equisitely (adverb) e·quis·ite·ly
equitability (noun) eq·ui·ta·bil·i·ty
equitable (adjective) eq·ui·ta·ble
equitableness (noun) eq·ui·ta·ble·ness
equitably (adverb) eq·ui·ta·bly
equitant (adjective) eq·ui·tant
equitation (noun) eq·ui·ta·tion
equites (noun) eq·ui·tes
equity (noun) eq·ui·ty
equivalence (noun) equiv·a·lence
equivalency (noun) equiv·a·len·cy
equivalent (adjective) equiv·a·lent
equivalent (noun) equivalent
equivalently (adverb) equiv·a·lent·ly
equivocal (adjective) equiv·o·cal
equivocality (noun) equiv·o·cal·i·ty
equivocally (adverb) equiv·o·cal·ly
equivocalness (noun) equiv·o·cal·ness
equivocate (verb) equiv·o·cate
equivocation (noun) equiv·o·ca·tion
equivocator (noun) equiv·o·ca·tor
equivocatory (adjective) e·quiv·o·ca·to·ry
equivoke (noun) equi·voke
equivoque (noun) equi·voque
er (interjection) er
era (noun) era
eradicable (adjective) erad·i·ca·ble
eradicant (noun) e·rad·i·cant
eradicate (verb) erad·i·cate
eradicated (adjective) e·rad·i·cat·ed

2501 - 2600 of 4465 results with e   previous next

abcdefghijklmnopqrstuvwxyz